برای آخرین بار---
این آخرین پست منه امیدوارم از خواندنش لذت ببرید هرچند دوست داشتم این شعر رو برای کسی نگذارم.اگه دوستای گلم ازم خواستند که برگردم برمی گردم ولی بعد از یه مدت و با یه تغییر اساسی.
تا بعد--- خدانگهدار
کسی دیگر نمی کوبد در این خانه ی متروک ویران را
کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم
و من چون شمع می سوزم و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند
و من گریان و نالانم ومن تنهای تنهایم
درون کلبه خاموش خویش اما
کسی حال من غمگین نمی پرسد
و من دریای پراشکم که توفانی به دل دارم
درون سینه پرجوش خویش اما
کسی حال من تنها نمی پرسد
و من چون تک درخت زرد پاییزم
که هر دم با نسیمی میشود برگی جدا از او
و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند
و من تنهای تنهایم
